@Jaap, ik ben het helemaal met je eens. Maar wij zijn een kleine minderheid, zoals Frank al aangeeft. Uitwisselbaarheid van data is mooi, maar alle nieuwe startups gebruiken het natuurlijk vooral om hun systemen snel aantrekkelijk te kunnen maken. Mochten ze ooit zo groot als Hyves/MySpace worden, dan hebben ze dat niet meer nodig om gebruikers aan te trekken omdat iedereen dan lid wordt omdat hun vrienden dat ook al zijn. En zullen ze dan ook nog hun gebruikers de mogelijkheid geven hun persoonlijke data weer mee te nemen?

Over Virb gesproken, ziet er mooi uit! Ik heb als webfreak natuurlijk even een accountje aangemaakt.

@Frank, dat internet en de openheid van de creatieve cultuur online zulke hete hangijzers lijken, komt waarschijnlijk doordat juist mensen die hierin geïnteresseerd zijn veel en al langer bloggen. Hun weblogs zijn daardoor populairder en hun schrijfsels makkelijker te vinden. Dat wil niet zeggen dat er over andere maatschappelijke zaken niet online gediscussieerd wordt, het gebeurt alleen in andere kringen. Denk aan Sargasso, weblogs van lokale politici, en…
…misschien moet je zelf weer actief gaan loggen?

Ik heb me in ieder geval geaboneerd op je Google Reader Shared Items feed. Dat lijkt al een beetje op een weblog.

Openheid en gemakkelijke uitwisseling lijken me ideaal, maar het lijkt me eerlijk gezegd iets waar toch vooral de meer computer-geinterresseerden zich mee bezig houden (je zegt al iets in die richting) en het (directe!) nut van voelen. Ik vind het heerlijk – maar vind de normale social network gebruiker dat ook? Myspace en Facebook zijn ook bepaald niet heel erg open volgens mij, maar ook behoorlijk groot.

Als al deze services open zouden zijn zou dat leuk zijn, maar het grote publiek trekt zich er (nog) weinig van aan. Sommige “web 2.0″ features kunnen sites voor iedereen versterken: het voorbeeld in artikel 3 over de kwaliteitsverbetering die het gebruiken van Flickr als foto sharing site zou opleveren is er eentje van. Maar tagging, RSS, APIs… op een korte termijn zullen weinig daarom geven, en veel meer om de hoeveelheid vrienden die ze al op een service hebben zitten. Alleen grootverbruikers geven er een zak om of ze iets kunnen Geotaggen.

Bij het lezen van postjes over hoe Hyves en andere “web 1.0″ services in de fout gaan en de race zullen verliezen door het gebrek aan bepaalde web 2.0 features krijg ik toch altijd een raar gevoel als ik vervolgens naar de bezoekersaantallen en het succes van zulke sites ga kijken. Terwijl er dan wat in zulke argumenten lijkt te zitten (en ik ben helemaal voor openheid), ga je je toch afvragen of ze het hele plaatje vastleggen.

Dezelfde reactie heb ik op de hoeveelheid artikelen/blogposts over “internet, creatieve cultuur en de mogelijkheden en beperkingen daarvan” op het internet wanneer vergeleken met de hoeveelheid content die op de rest van de maatschappij slaat en juist al deze informatie *benutten*.

Het klopt helemaal dat dit alles een verrijking, maar in hoeverre gaat het hier soms niet gewoon om navelstaarderij?