Wat opvalt is het vaak desolate van de brede Oost-Berlijnse lanen en de bijbehorende communistische architectuur. Daartegenover heb je dan de mooie wijken die na de Wende heel snel populair zijn geworden. En het voormalige West-Berlijn? Tsja, dat voelt een beetje als een soort buitenwijk, ver van waar ‘het’ nu allemaal gebeurt.

Eerlijk gezegd vond ik de voormalig Oost-Duitse gebouwen en wijken niet lelijk. Anders natuurlijk, en niet te vergelijken met die knusse Hollandse stadjes, maar met een typische uitstraling. Misschien is dit Oost-Berlijn juist herkenbaar voor ons geworden door recente films als Das Leben der Anderen en Goodbye, Lenin?

Het eten in Berlijn is net zo divers als de rest van de stad. Restaurants zijn goedkoop, de kwaliteit die wij voorgeschoteld kregen was meestal prima, en soms was er tijd voor een Duitse snack als currywurst:

De meeste indruk op mij maakten, ieder op een verschillende manier en ondanks of dankzij het feit dat er zoveel geschiedenis achter zat, de volgende drie zaken:

• De grijze kolommen van het Holocaust monument. Echt. Van buitenaf lijkt het niet veel. Loop er tussendoor, blijf even staan, en laat het op je inwerken.
• De prachtig verbouwde Reichstag. Oud, en toch nieuw. Het voelt opnieuw als de zetel van de macht, met mooi uitzicht richting zowel oost als west.
• Het zeer goed geregelde openbaar vervoer. Er gaat toch niets boven metropolen en hun metrostelsels!

Voor de Muur hoef je wat mij betreft niet te gaan. Loop gewoon door de stad en neem het uitstekende openbaar vervoer, zoek de historische plekken op, en laat die daarna weer achter je om ook van het moderne Berlijn te gaan proeven.

En als je van moderne kunst houdt, breng dan zeker een bezoek aan het Hamburger Bahnhof museum. Dat is vlakbij het nieuwe, glimmende Hauptbahnhof, dus dan kun je twee vliegen in een klap slaan.