Het mooiste van 2008
Nee, laten we er nu geen top-10 lijstje van maken. Ik ben geen cultureel of literair expert, en het opstellen van “Het beste van”-overzichten laat ik graag over aan de echte liefhebbers.
Boeken
Aan lezen kom ik de laatste jaren veel minder toe. Of: ik maak er te weinig tijd voor. Drie prachtige boeken zijn me bijgebleven:
- Het huis van de moskee – Kader Abdollah
- Night train to Lisbon (Nachttrein naar Lissabon) – Pascal Mercier
- This book wil save your life – A.M. Homes
Goed voornemen voor 2009: m’n Librarything-account eens goed gaan invullen.
Muziek
2008 was het jaar waarin ik weer vaker naar concerten ging. Voorheen miste ik optredens de ik graag had willen zien, omdat ik nooit op tijd wist wanneer favoriete bands in de buurt waren. Mede dankzij de attenderingen van Last.fm via RSS, en de nieuwsbrieven van ‘t Paard, Rotown en Watt ging dat de laatste 12 maanden wonderwel goed!
Foto van Death Cab for Cutie op Crossing Border
Op de stereo, pc en mp3-speler genoot ik met name van P.J. Harvey, Death Cab for Cutie, en de debuten van The Last Shadow Puppets en The Wombats. Al kun je dat misschien niet helemaal aflezen aan mijn meest gedraaide artiesten volgens Last.fm.
In 2009 zal ik steeds vaker op de Hype Machine en op Last.fm te vinden zijn, om nieuwe muziek direct naar m’n pc te streamen. Een jaar geleden moest ik nog niet denken aan de voorspelde toekomst van streaming muziekabonnementen in plaats van tastbare muziekcollecties thuis. Maar dat vooruitzicht begint steeds aantrekkelijker worden.
Films
Na boeken en muziek blijft bij mij logischerwijs films over. Prettig verrast was ik door een van de openingsfilms van het Rotterdams Filmfestival 2008: Juno. Een intelligente komedie met scherpe dialogen over een tienerzwangerschap, zonder het gebruikelijke moralistische geneuzel van Amerikanen bij dat onderwerp.
De filmposter van Juno
Verbazingwekkend vrolijk was Happy-Go-Lucky, van Mike Leigh. Ook een comedy inderdaad, maar Brits, over een jonge vrouw met een onverwoestbaar positieve kijk op het leven. Zo onverwoestbaar dat het soms irritant wordt, maar tegelijkertijd zo ontwapenend dat die irritatie vervliegt als sneeuw voor een zon(nig humeur). De derde film die me te binnen schiet is Mio fratello รจ figlio unico. Hou je van Italiaans drama, dan moet je die zeker eens huren.
Wat waren volgens jou de niet te missen boeken, muziek en films van de afgelopen tijd? Het reactieformulier hieronder staat open voor suggesties!
