Persoonlijke gegevens en websites
Vertrouw jij de stemwijzers? Arjan Daselaar in ieder geval niet. En hij heeft gelijk.
Eigenlijk zou elke website op een duidelijke manier aan moeten geven wat ze met onze persoonlijke informatie doen. Zodat je in één oogopslag weet waar je aan toe bent. Niet in de vorm van de ellenlange, met juridisch jargon doorspekte privacy policies, maar met heldere iconen. Denk aan de Kijkwijzer voor televisieprogramma’s. In je browserinstellingen zou je vervolgens moeten kunnen instellen of welke informatie jij wil delen met welke websites. Toekomstmuziek misschien, maar als we over een aantal jaar echt alles op internet doen via webservices zal dit nog belangrijker zijn.
Voor het heden is het in ieder geval nuttig om het advies van Peter Fleischer, Google’s Privacy Council, te volgen. Hij gaf deze week op zijn weblog vijf vuistregels aan websites/webservices over hoe om te gaan met online privacy:
- Denk na over of het voor jouw website noodzakelijk is dat je persoonlijke data van bezoekers opvraagt. Is dat eigenlijk niet nodig, richt je site dan ook zo in dat er niet (meer) om gevraagd wordt;
- Juridisch gezien heb je die privacy policy nodig. Hou deze kort, simpel en leesbaar, en link naar de uitgebreidere met het gebruikelijke juridisch jargon;
- Als je gevoelige persoonlijke informatie opvraagt via jouw site, vraag dan expliciet om toestemming hiervoor.
- Hou rekening met de strenge EU-regelgeving over het versturen van persoonlijke informatie uit Europa naar de rest van de wereld. Hieraan zijn voorwaarden verbonden;
- Uiteindelijk draait het om vertrouwen. Wees dus helder over wat je met persoonlijke data doet.
