Filmrecensie: Adam’s Apples
Een gitzwarte Deense komedie met een christelijk thema. Klinkt dat aanlokkelijk? Jazeker! Deze keer wel.
Adam, een wat oudere, kwade neonazi wordt na een gevangenisstraf naar het Deense platteland gebracht om een taakstraf te vervullen. Zijn hoeder wordt de naïeve pastoor Ivan, die naast Adam nog twee dolende zielen in zijn parochie heeft opgenomen. Nog voordat hij het doorheeft is Adam gebombardeerd tot beheerder van de appelboom, waarmee hij uiteindelijk zijn doel voor deze ‘taakzomer’ zal moeten vervullen.
De vredige dorpsparochie blijkt al snel zijn eigen geheimen te hebben. De meest bizarre daarvan is toch wel de oorzaak van Ivan’s oneindige geloof in de goedheid van zijn ‘lammeren’. Niets brengt de pastoor van zijn stuk, zelfs niet een handgemeen met Adam, het gebruik van pistolen op het terrein Gods of het portret van Hitler in Adam’s kamer. Hij is alleen bezig met zijn strijd tegen het kwaad.
Uiteindelijk zorgen donder en bliksem voor het draaipunt in de film.
Of, zoals cinema.nl het stelde:
De zorgvuldige fotografie en de sprookjesachtige muziek dragen bij aan de wonderlijke sfeer. Adam’s Apples, op het afgelopen Amsterdam Fantastic Film Festival bekroond met de Publieksprijs, is een overrompelende, verwarrende parabel over de strijd tussen goed en kwaad.
En de rode lijn door deze hele film? Die christelijke saus? Dat is het boek van Job.
Adam’s Apples is nog te zien. Bijvoorbeeld in filmhuis Lantaren-Venster bij ons in Rotterdam.
Lees verder over Adam’s Apples (Anders Thomas Jensen, 2005) op:
- de IMDB-pagina voor Adams æbler;
- de officiële website van de film; of
- een recensie.
No Comments Yet