Roel Groeneveld

Buma/Stemra, de stichting die de rechten van artiesten zegt te beheren, probeert al een paar jaar het toch enigszins onregelbare internet te reguleren door muziek/film-uploaders en torrentsites aan te klagen. Bij elke poging daartoe wordt ze aangewreven dat ze niets van internet snappen. Maar gisteren hebben ze duidelijk laten blijken dat ze geroutineerde internetgebruikers zijn, met een mooi staaltje angstzaaierij (ook wel FUD genaamd in webkringen): Ineens moeten muziekweblogs volgens Buma betalen voor het embedden van videoclips van YouTube.

De auteursrechtenorganisatie bepleit dat het vertonen van geëmbedde muziekvideo’s onder een eigen url een nieuwe openbaarmaking is en daar dus voor betaald moet worden. Linken naar het de video op de site van YouTube mag wel, staat te lezen in de mail.

Een vreemde redenering, lijkt me, want het embedden van een video is net zoiets als het het tippen van bekenden over een goede documentaire/film welke die avond wordt uitgezonden. Elke wereldwijde internetgebruiker heeft ten slotte al toegang tot een videoclip op YouTube.

Maar ik ben geen jurist. Arnoud Engelfriet is dat wel, en hij geeft een heldere juridische analyse van de Buma-claim op zijn weblog:

Webcasting is een vorm van openbaar maken, daarvoor is een licentie nodig. Dat is duidelijk. Maar iemand die faciliteert bij webcasten, maakt zelf niet openbaar. En wie niet openbaar maakt, pleegt geen inbreuk op het auteursrecht en heeft dan ook geen licentie nodig.

Het is niet netjes om bloggers en Youtube dan zo over één kam te scheren. Youtube maakt openbaar en moet daarvoor een licentie nemen. De schade die de bloggers veroorzaken door hun embed-acties, is afgeleide schade en staat niet in verhouding tot de schade die Youtube veroorzaakt bij de auteursrechthebbenden.

Vervolgens concludeert Arnoud dat YouTube als de openbaarmaker schade veroorzaakt en dus door Buma aangesproken zou moeten worden, en dat muziekweblogs hoogstens hier zijdelings aan bijdragen en dus zeker geen volledige webcasting-licentie nodig zouden moeten hebben. Maar…

…YouTube heeft volgens mij duidelijk afgebakende gebruikersvoorwaarden. Waarin onder andere staat dat:

• Iedereen die video upload naar YouTube, aan YouTube het recht geeft om wereldwijd en zonder royalties te betalen deze video te vertonen (zie Terms of Use, punt 6, onder C).
• Verder is het je alleen toegestaan om video’s te uploaden die voldoen aan de YouTube Community Guidelines (zie Terms of Use, punt 6, onder E). Deze stellen duidelijk dat jij, voor elke video die je uploadt, over de juiste rechten moet beschikken.

Mijn conclusie: als jij een YouTube video embed, mag je er vanuit gaan dat je dit kosteloos mag doen. De verantwoordelijkheid voor het geven van uitzendrechten, en daarmee embed-rechten, aan YouTube voor de betreffende video ligt bij de uploader.

Update: Het lijkt erop dat ik het niet helemaal bij het rechte eind heb. In de eerste reactie hieronder legt bona fides uit hoe het embedden in de juridische praktijk werkt.